کانکت

تغییر

209 — Mon, 03 Nov 2008 10:41:18 GMT

همیشه تغییر باعث پیشرفت است.

من رفتم

209 — Tue, 17 Jul 2007 17:52:18 GMT

به اندازه لیوان پر می شوم

بیشتر بی معرفتی است.

چیزی برای کشف نیست

گویا دنیا

به اندازه به توان رسیدن فاصله ها بزرگ است

و بزرگ تر از آن

دستی که اعداد را کنار هم می چیند

و تفریق می کند زمین را از خورشید

و جمع می زند باران را با دریا

و حاصل همه این ها کشف رابطه استکان است با چای

انتظار کار بزرگی است

نه برای پر شدن لیوان از چای

که برای خنک شدن آن در باد

گذشت یکسال از آن بچگی و کنجکاوی و گرفتاری

من هنوز منتظرم

کاری از دست باد بر نمی آید

انتظار........

برای جواب

و تا آن زمان من رفتم

جای خالی خبرنگاران در لیست دیدار ها

209 — Mon, 09 Jul 2007 09:26:18 GMT

(قسمتی از متن زیر به توصیه دوستان مهربون حذف شده است)

در دهه 1902، که خبرنگاری نوین در حال پا گرفتن بود، نویسنده والتر لیپمن و فیلسوف آمریکایی جان دووی در مورد نقش خبرنگار در دموکراسی با یکدیگر مباحثاتی داشتند که فلسفه بحث آنان هنوز مشخصه بحث در مورد نقش روزنامه نگاری در جامعه و دولت ملی است.

"لیپمن" بر این باور بود که خبرنگار می بایست به عنوان یک میانجی یا مترجم بین عموم و سیاست گزاران عمل کند. بر این اساس ژورنالیسم تبدیل به یک واسطه می شد.

هنگام سخنرانی نخبگان، خبرنگار گوش فرا می داد و اطلاعات را ثبت می کرد، آنگاه این اطلاعات را تصفیه کرده، و برای استفاده عموم در اختیار آنان قرار می داد. دلیل ژورنالیست برای این کار آن بود ک عموم در موقعیتی نبودند که قادر به هضم اطلاعات فزاینده و پیچیده جامعه مدرن باشند، در نتیجه یک واسطه می بایست اخبار را برای آنان تصفیه می کرد.

لیپمن این موضوع را به این صورت شرح می دهد: عموم از هوشیاری کافی برای درک مسائل پیچیده سیاسی برخوردار نیست. علاوه بر این، عموم آنقدر در زندگی روزمره خود غرق است که توجه چندانی به سیاست های پیچیده دولت ندارد. بنابراین آنان نیاز به فردی دارند که تصمیمات و نگرانی های نخبگان را تفسیر کرده و اطلاعات را ساده و قابل فهم کند. این نقش یک ژورنالیست است.

لیپمن معتقد بود که عموم از طریق رای خود بر تصمیم گیری نخبگان تاثیر می گذارند. در همین حین، نخبگان (یعنی سیاستمداران، سیاست گزاران، ماموران دولت، دانشمندان، و غیره) قدرت را اداره خواهند کرد.

در دنیای لیپمن، نقش خبرنگار آگاه کردن عموم از اقدامات نخبگان بود. از آنجایی که عموم از طریق رای خود حرف آخر را می زدند یکی دیگر از نقش های روزنامه نگار نظارت بر عملکرد نخبگان بود. این روند عملا عموم را در پایین ترین سطح زنجیره قدرت قرار می داد، که اطلاعات را که از متخصصان/نخبگان جریان می یافت دریافت می کردند.

"دووی"، معتقد بود خبرنگار نه تنها باید به عموم اطلاع رسانی کند، بلکه باید گزارش خود را به گونه ای تدوین کند که هدف از آن صرفاً انتقال ساده اطلاعات نباشد.

در کل منظور از این حرفها این است که نقش خبرنگار درکمک به رسیدن دولت ها به اهدافشان غیر قابل لنکار است .

حال با توجه به اهمبت و حساسیت شغلی، این قشر از جامعه حق دارند تا دیدار با رهبر خود را در خواست کنند.

همانطور که پيغمبر اکرم «صلى الله عليه وآله وسلّم» مأمور اجراى احکام و برقرارى نظامات اسلام بود و خداوند او را رئيس و حاکم مسلمين قرار داده و اطاعتش را واجب شمرده است فقهاى عادل هم بايستى رئيس و حاکم باشند و اجراى احکام کنند و نظام اجتماعى اسلام را مستقر گردانند. (ولايت فقيه ـ ص 93-92)

همه ما می دانیم که ولایت فقیه جوهره امامت در زمان غیبت است.

رهبر معظم انقلاب به مناسبت های مختلف با اقشار مختلف مردم دیدار و گفتگو می کنند.

ولی این موضوع که چرا حضرت آقا خبرنگاران را به حضور نمی پذیرند ذهن مرا مشغول کرده است.

به خدا ما خبرنگاران نیز دوست داریم به بهانه ای لحظه ای را در کنار ایشان سپری کنیم تا از رهنمود های آن مقام والا استفاده کنیم.

البته بی تردید بی توجهی مسئولان امور مطبوعاتی وزارت ارشاد و حتی مدیران مسئول و سردبیران جراید در این خصوص بی تاثیر نیست.

یا حق/

میلاد با سعادت بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهرا (س) گرامی باد

209 — Thu, 05 Jul 2007 06:51:18 GMT

تا پارسال فقط روز مادر بود

از امسال هم روز زن

هم روز مادر

هم مادر زن

به هر حال این روز گرامی بر تمام مادران و زنان مبارک باد.

با این وضع سهمیه بندی حواس برا آدم نمی مونه که!!!!!

209 — Sun, 01 Jul 2007 17:37:18 GMT

شاید بنده خدا بعد از شنیدن خبر سهمیه بندی لباسشویی رو بی خیال شده و رفته بنزین بزنه ؟

خوب بدبختا مسافر کش بودن نه شطرنج باز!!

یه سری هم بی خیال بی خیال،راحت راحت هر اتفاقی دایورت می شه!!

یعقوب سری یه تسلیت بنویس بریم تو صف!!

پی نوشت :

اینا همه شوخیه رفقا،گفتم تو امتحانا یه ذره بی خودی بخندیم

وگرنه

به جرئت اعلام می کنم که به شخصه با طرح سهمیه بندی موافقم چرا که منافع نظام در این طرح در نظر گرفته شده.

یا حق/

پیشنهاد به دولت دلسوز

209 — Mon, 25 Jun 2007 16:27:18 GMT

با خودم قرارگذاشته بودم که ننویسم

مگر از امروز.

دیروز که رفته است و باز نخواهد گشت

متاسفانه از فرداهم خبرندارم (لطفا َسوال نفرمایید)

پس مجبورشدم از امروز بگویم و بس.

ولی مگر غیر این است که امروز را دیروز ساخته و فردا را امروز خواهد ساخت ؟
نه، همین گونه است که گفتم.

پس اگر از امروز بنویسیم در واقع از دیروز گفته ایم و برای فردا.

منتقدان دولت عدالت محور، معتقدند که تصمیمات و وعده های دولت نهم غیر کارشناسانه بوده و دولت هم در جواب اعلام داشته است که حاضر به پاسخگویی و مناظره خواهد بود.

از دیروز، امروز و فردا گفتم برای اینکه بگویم اگر فردا را امروز می سازد پس دانش آموزان امروز برای فردا ارزشمند هستند چرا که فردا توسط آنها رقم خواهد خورد و برای آنها.

یکی از تصویبات هیئت محترم وزیران در دولت مکتبی، استفاده از خرما و توت خشک در ادارات دولتی به جای قند و شکر بود.

از دیروز ، امروز و فردا گفتم برای اینکه بگویم اگر امروز توت و خرما بخوریم برای سلامتی مناسب تر است و خواستم بگویم سلامتی دانش آموزان هم، همان قدر بلکه بیشتر از سلامتی کارمندان مهم است.

(((((((((ببخشید بیشتر از این نمی تونم کتابی صحبت کنم)))))))))))))

من نمی دونم طرح مذکور رو کی داده؟

ولی از همین جا می خوام پیشنهاد بدم :

به آموزش و پرورش اعلام کنید که در بوفه ها ی مدارس ، ساندویچ های جور واجور و پر ضرر به دانش آموزا نفروشن

به جای اونا بیان نون و پنیرای مختلف و مفید رو به بچه هایی که می خوان فردا زندگی کنن بفروشن تا کارمندای آیندمون سالم بمونن.

مثلا : نون و پنیر و گردو یا خرما یا گوجه

به خدا هم سالم تره هم بهتر هم مفید تر هم ارزونتر

دولت محترمی که تصمیمات کارشناسانه می گیرید ، لطفا روی این طرح هم کار کارشناسی انجام دهید.

پی نوشت :

شاید اون کسی که طرح توت خشک و خرما رو به جای قند و شکر داد، تولید کننده ای، وارد کننده ای و لااقل پخش کننده ای چیزی بوده و دستش از منی که این طرح رو تو وبلاگ می دم باز تر بوده !

و از آنجایی که حضرت رسول فرمودند: مومن نباید خود را در معرض اتهام قرار دهد.

قبل از این که مورد اتهامات این چنینی قرار بگیرم هر گونه رابطه ای با صنعت پنیر و گردو این جور چیز ها رو تکذیب می کنم و اعلام می دارم که به دلیل عدم دسترسی به مسئولین مردمی دولت نهم این پیشنهاد ارزشمند رو از طریق وبلاگم به دولت دلسوز اعلام کردم.

باشد که فردایی بهتر برای همه ایرانیان داشته باشیم آن چنان که لایقیم.

یاحق/

معلم شهید

209 — Tue, 19 Jun 2007 17:22:18 GMT

در فراق تو

سال ها ی رفته را

با برگ برگ آموزه هایت

ورق زده ام

دینم از شریعت تو الهام گرفت

و دنیایم

از حق خواهی علی گونه ات

ماندگارزنده ای ، ای بزرگمرد

چون روح دانایی و

عشق اهورایی...

ازتمام گوهرهای دکترعلی شریعتی این دو در من تاثیر زیادی داشته

در سوگ ریحانه رسول خدا (ص)

209 — Sun, 17 Jun 2007 13:28:18 GMT

قامتی خم شد و رویی کبود، غیر از او کس به علی(ع) یار نبود ...

جهان به سوگ عصاره عصمت ، آیینه پاکی ، زلال کوثر و ریحانه رسول خدا نشسته است...

التماس دعا

آدمک مرگ همین جاست بخند

209 — Sat, 09 Jun 2007 16:31:18 GMT

همیشه یک نفر هست که بمیردو...

چند نفر گریه کنند...

-یعنی که ما هم دوستش داشتیم-

همیشه یک نفر هست که بمیردو...

همیشه یک ستون هست

که رویش بنویسند

"انا...واناالیه..."

خواننده ی گرامی

لطفا روزنامه را ورق بزنید!

هوای صفحه ی تسلیت

سخت سنگین است

لطفا روزنامه را ورق بزنید!

...چند صفحه آنطرفتر

چند سطر پایین تر ...

درست بالای سر مردی که بی اجازه مرد

زنی چشمهاش را گریه میکرد

زنی تمام پیکرش را ...سجده میکرد

برای غریبترین مردی که در حلق زمین غروب کرد

-"طوفان گریه ها/غم ها"-

خواننده ی گرامی

شما شاد باشید و بخندید

من به جای شما هم گریه میکنم

عادت دارم

((کسی رو بخار شیشه دلو نقاشی نکرده

سرو ته زدن به دیوار.برگ اگهی ترحیم

یه نفر نوشته جمعه رو همه روزای تقویم))

دیدید !

به جای شما هم گریه میکنم

"ترکیبی از شعر احمد شاملو و یغما"